• Homepage > Introductieartikel - Hoe dromen bij toeval werkelijkheid worden

Groeten uit Monflanquin - Hoe dromen bij toeval werkelijkheid worden

Jong gezin begint vakantieparkje in Frankrijk

Hoe dromen bij toeval werkelijkheid worden

ZUID-HOLLAND - Op vakantie naar zonnig Frankrijk is één ding. Maar emigreren naar een klein ‘gehucht’ in het land van de stokbroden en croissants is iets heel anders. Toch is dat precies wat Rolf, Karen, Danne (4) en Fien (2) Kommer onlangs hebben gedaan. Eind maart van dit jaar stuitte het gezin bij het toeval op hun droomplek in Zuid-West Frankrijk: Boulède. Rolf en Karen zagen dat dit een ideale plaats was voor een kleinschalig vakantieparkje. Na een intensief jaar, zowel zakelijk als privé, besloten zij een nieuwe weg in te slaan. Hun schitterende dijkhuis aan de rivier de Lek werd verkocht en begin november vertrokken zij naar hun nieuwe bestemming. Klaar voor het onbekende avontuur.

“Er zijn vast mensen die ons voor gek verklaren dat we alles zomaar achterlaten”, vertelt Karen twee weken voor hun vertrek. Een vriend van ons verwoordde dat wel mooi: “Maar wie is er nu eigenlijk gek? Veel mensen dromen ervan om in Frankrijk te wonen. En jullie gaan het gewoon écht doen!” Tijdens een korte vakantie in het vakantiehuis van haar schoonouders belandde Karen samen met haar schoonvader bij toeval op een voormalig ambachtsliedendorpje van acht huizen, gelegen op een parkachtige heuvel met uitzicht op het historische vestingstadje Monflanquin. “We gaan uit hobbyisme wel vaker bij oude huizen kijken”, legt Karen uit. “Maar deze keer was het anders. De plek voelde gewoon heel erg goed. De landelijk gelegen huizen zijn nog heel authentiek met van de mooie grote schouwen, houten balken en prachtige oude Franse vloeren. Toen heb ik Rolf gebeld en gezegd: ‘Dìt moet je gewoon zien!. Maar natuurlijk nog steeds niet met de gedachte om ‘even’ te gaan emigreren.”

Keerpunt

Rolf en Karen zagen echter zoveel potentie in het terrein dat het dagdromen omsloeg in serieus nadenken over emigreren naar een ander land. “Natuurlijk is dat een beslissing die je niet zomaar neemt. Boulède kwam precies op het juiste moment op ons pad. Zowel privé als zakelijk hadden we een zeer pittige tijd achter de rug. Daardoor waren we in ons denken op een soort keerpunt beland waarbij we eens goed nagingen wat we nu eigenlijk écht wilden, écht belangrijk vonden in ons leven, met ons gezin. Na veel wikken en wegen en slapeloze nachten hakten we de knoop door.” De familie Kommer besloot de spullen te pakken en voorgoed naar Frankrijk te vertrekken.

Eenmaal in Frankrijk gaat het gezin eerst even aan de nieuwe situatie wennen. “De kinderen gaan er naar een nieuwe school en crèche. Danne (4) gaat er voor het eerst naar de ‘grote school’. Dat zal behoorlijk wennen zijn met die vreemde taal er ook nog eens bij. Binnen een half jaar weten ze echter niet beter.” Rolf en Karen zullen ook hun draai moeten vinden in een andere cultuur en contacten met de inwoners van Monflanquin opbouwen. “Daar zijn we niet zo bang voor. Dat vraagt om een open houding van onze kant, je ogen en oren goed de kost geven. Het is tegelijkertijd ook de sensatie van het wonen in een ander land, je onderdompelen in je nieuwe omgeving.”

Toch is het niet makkelijk om zomaar alles in Nederland achter te laten. “We hebben zes jaar in ons dorpje aan de Lek gewoond. Een heerlijke plek. Je kinderen zitten er op school. Je kent er veel leuke mensen. Dat is ontzettend vertrouwd allemaal. Bij ons eigen afscheidsfeest en dat van onze kinderen drong het wel goed door, dat het waarschijnlijk de laatste keer was dat we deze groep mensen zo bij elkaar zagen. Maar je moet ook los kunnen laten om iets nieuws te kunnen gaan doen. Dat is een kwestie van kiezen, voor ons leven en dat van ons gezin. En natuurlijk is het ook weer niet de andere kant van de wereld. Iedereen kan relatief gemakkelijk op bezoek komen.”